Nice toy
Personally, I don't see anything special about it, but the boy who received it was overjoyed! He built it together with a friend. The description is very clear, as I saw!
LEGO is zeer populair en er is veel vraag naar meer, maar wat het product betreft, is het geweldig!
Loy 10 (David R. Loy is een professor, schrijver en Zen-leraar in de Sanbo Kyodan traditie van Japanse Zen Boeddhisme, 2010, “Healing Ecology”, Journal of Buddhist Ethics, Volume 17, [...])Een manier om dit probleem te beschrijven is dat, aangezien het gevoel van zelf een mentaal construct is, het van definitie op ongrondig en ongrijpbaar is, en dus altijd onzeker. Het kan zichzelf nooit veiligstellen, omdat er daar niets substantieels of echt is dat kan worden beveiligd. Het geconstrueerde zelf is beter te begrijpen als een werk in uitvoering, omdat het nooit voltooid is—meer precies, altijd ongeheeld. Een andere manier om het te zeggen is dat het gevoel van zelf altijd wordt overschaduwd of geteisterd door een gevoel van gebrek. Processen zijn tijdelijk, noodzakelijk onveranderlijk, maar we willen niet dat we iets zijn dat voortdurend verandert, kwetsbaar voor ziekte, ouderdom en dood. Dus proberen we ons voortdurend te beveiligen, vaak op manieren die onze situatie alleen maar verergeren. Dit is het kern van de onwetendheid die het boeddhisme benadrukt. We proberen ons vaak te beveiligen door ons te identificeren met dingen "buiten" ons die (we denken) ons de stabiliteit kunnen bieden die we zoeken: geld, materiële bezittingen, reputatie, macht, fysieke aantrekkingskracht, enzovoort. Dit komt omdat we ons gevoel van gebrek verkeerd interpreteren als een gevolg van het ontbreken van dergelijke dingen. Omdat geen van deze dingen mijn gevoel van zelf daadwerkelijk kan stabiliseren of beveiligen, betekent dit dat, ongeacht hoeveel geld enzo dat ik kan verzamelen, ik nooit echt genoeg heb. De tragedie, vanuit een boeddhistisch perspectief, is dat dergelijke pogingen om het probleem op te lossen vaak juist het probleem versterken—het gevoel dat er een "ik" is dat gescheiden is van anderen. De boeddhistische oplossing voor dit dilemma is niet om het zelf te vernietigen. Dat kan niet, en hoeft ook niet, omdat er geen apart zelf is. Er was nooit zoiets als een apart zelf. Het is het gevoel van zelf dat moet worden ontmanteld (bijvoorbeeld in meditatie) en opnieuw geconstrueerd (bijvoorbeeld door de "drie kwaaden" van hebzucht, haat en verwarring te vervangen door hun meer positieve tegenhangers: vriendelijkheid, mededogen en wijsheid). We moeten "wakker worden" en het zelf-illusie doorzien: Ik ben niet binnen, die naar de objectieve wereld buiten kijkt. In plaats daarvan ben ik een van de manieren waarop alle oorzaken en omstandigheden van de wereld samenkomen—wat de hele wereld doet—hier en nu. Deze realisatie lost mijn persoonlijke problemen niet automatisch op, maar het onthult hoe mijn gevoel van zelf opnieuw kan worden geconstrueerd, zodat mijn manier van de wereld ervaren "doorlaatbaarder" is en ik met anderen op een minder dualistische manier kan omgaan. Dit brengt ons naar het pad van de boeddhistische liefhebber. In het boeddhisme wordt dit pad vaak gepresenteerd als een persoonlijke opoffering: een boeddhistische liefhebber is iemand die verlicht is en kan kiezen om in deze wereld van lijden te blijven, maar hij of zij blijft om te helpen bij de rest van ons. Maar er is ook een andere manier om het te begrijpen. Als ik niet gescheiden ben van iedereen, kan mijn welzijn dan echt worden onderscheiden van het welzijn van "anderen"? Hoe kan ik dan volledig verlicht zijn, tenzij iedereen ook zo is? In dat geval is het volgen van het pad van de boeddhistische liefhebber beter te begrijpen als een meer geavanceerde fase van boeddhistische praktijk: het leren leven op manieren die deze inzichten toepassen in ons dagelijks leven. Het zorgdragen voor "anderen" wordt dan vanzelfsprekend, net als het zorgdragen voor mijn eigen been. Om samen te vatten: voor het boeddhisme is het gevoel van zelf niet iets zelfstandigs en echt, maar een psychologisch construct, dat een gevoel van afscheiding van anderen omvat. Onze diepste lijden is dat we ons losgekoppeld voelen van de rest van de wereld, en dit gevoel is altijd ongemakkelijk, omdat het onzeker is. We doen veel dingen die (we hopen) ons een gevoel van realiteit geven, maar ze hebben vaak het tegenovergestelde effect: ze versterken dat gevoel van afscheiding. Wat we ook hebben of doen, het is nooit genoeg. Hoewel we een zelf niet kunnen vernietigen dat niet bestaat, kunnen we "wakker worden" en beseffen dat het een illusie is. Dit pakt ook de existentiële vraag aan over de betekenis van iemands leven: het realiseren van mijn niet-dualiteit met de wereld geeft me de vrijheid om te leven zoals ik kies, maar dat zal vanzelfsprekend zijn op een manier die bijdraagt aan het welzijn van het geheel, omdat ik me niet los van dat geheel voel. Dit boeddhistische perspectief op ons individuele dilemma komt precies overeen met ons collectieve ecologische dilemma van vandaag.
Geweldig cadeau
Dit was een geweldig setje. Het setje kwam op tijd en was duidelijk een LEGO-set. Het was ook voor een geweldige prijs, veel goedkoper dan het kopen bij LEGO. Het product is voor mijn broer als kerstcadeau, omdat hij al een tijdje een LEGO uit de nieuwe LEGO Ninjago-lijn wil, maar vindt dat ze te duur zijn. Het product kwam op de aangegeven dag en was goed verpakt. De doos was ook in goede staat en leek niet beschadigd. Het setje zag er ook groter uit dan ik dacht. Het product zelf was geweldig. Ik denk dat je het moet kopen, het is geen verspilling van geld en het is een geweldig cadeau voor een fan van Ninjago.